Siyah İçinde Beyaz Gölgeler

Yine uyku tutmadı,gezinen diri gözlerimi.
Dolanıp durdum,kara yaprakların satırlarında.
Ürperdi yüreğim,çıtırtı sesti korkularıma.
Bastığım yaprak hışırtısı,sonbahar habercisi.
Siyah içinde beyaz gölgeler,nefesti hayata.

Yorgun düştü gözler,kapandı kapakları aniden.
Gezinti devam ediyordu,kuytudan taa kuytuya.
Berzahta olan babam,gülümsüyordu yine içten.
Uyandım karanlığa,ezan doluyor kulağıma.
Siyah içinde beyaz gölgeler,nefesti hayata.

Ayık artık tüm organlar,değişmedi görevleri.
Zonkluyor şakaklar,cirit yarışında düşünceler.
Acı su iniyor soluma,derinlerde gözleri..
Kalkmıyor yerinden kayboldu canlı,parlak sözcükler.
Siyah içinde beyaz gölgeler,nefesti hayata.

Uğramayın bana,uyuyayım yaşadıklarımla.
Sessizce ayrılırım yanından,girmem uykulara.
Bekleyen umut,alın elimi avuçlarınıza.
Yürürüm sizle,yorgunluk düşmez asla yarınlara.
Siyah içinde beyaz gölgeler,nefesti hayata.

Edremit.