Metalik bir tadı var soluduğum havanın.
Duvarda asılı duran takvimin yüzü asık.
Gençliğimi öğütmeye başlayan tavanın
Uçları Sivri, ortası çökecek gibi, basık.
Dünyanın tüm saatleri zihnimde çınlar.
Bir ben miyim zamana prangalı?
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta