Herkes bir İnsandır kendi başına,
Şükür edip oturmaz ekmek aşına,
Ne diyemki değsede yetmiş yaşına,
Hale Konuşmaktan Aciz Sivri Dil.
İnsan önce bir dönüp aynaya bakar,
Herkese türlü türlü lakaplar takar,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta