Sivas deyince Şiiri - Sebahattin Kömürlü

Sivas diyince aklıma,
Kızılırmak, kızıldağ, sıyrındı gelir.
Sivas deyince aklıma,
Suşehri, avganıs, ezbider gelir.
Sivas deyince aklıma, bir yol,
Arasında karabayır gelir.
buz tutmuş bıyıklılar zara'da, şerefiye'de akar sular gelir.
Sivas deyince aklıma, yaylarda kuzular,
Tarlalarda elliğe giden genç kızlar gelir.
Sivas deyince aklıma,
Kösedağ, Kösedağ'da savaşlar gelir,
Selçuklu, bizans, ulu camiide hastalar gelir.
Karadağın gözelerinde su içmek,
Derelerde temmuz güneşinde çimmek gelir.
Sivas deyince aklıma dallarda kayısı, tarlalarda sap sarı başaklar gelir.
Sivas deyince aklıma yok edilmiş bir ova, acımasız emperyalizm gelir.
Yok olmuş keklikler, sürüler dolusu sığırcıklar gelir.
Bir ozan, dar ağacında, atılan bir gülün ağırlığı gelir.
Sivas deyince aklıma uzun ince bir yolda veyseller gelir.
madımak toplamak kırlarda, otel denen yerlerde kavrulmak, somya altlarına saklanmak gelir,
Ki amansız bir yangında kavrulmak,
Gelir, gelirde bunca acımasızlık içinde batan aydınlık güneşler gelir.
Sivas deyince aklıma bir kara bulut, ardından dereler dolusu seller gelir.
Ne büyük bir umuttu ya rabbi, kara kıştan sonra dallarda donan meyveler gelir.
Sivas diyince aklıma,
Karadağın gözeleri, büyük göllerde yüzmek gelir.
Koyunlar kuzular, taşlar arasında navruzlar gelir.
Sivas deyince aklıma çocukluk günlerime hıçkırıklar dolusu ağlamak gelir.