Sitemkar Şiiri - Mesut Tütüncüler

Gece olmuş, karanlık çökmüş üstüne
Gözlerine sürme çekmiş şu şaşalı hayatlar.
Gözünü alamayanların vay haline,
Her sokak başını almış maskeli suratlar.

Alabildiğine renk, alabildiğine
Bayağılık... alabildiğine taşıyor.
Gönüllerden kayıp gitmiş yıldızlar; yine
Esaretinden bihaber insan yaşıyor.

Geceyi baktım ürpermiş; bu, nasıl herze!
Ortasında mahzun şiir meze yapılmış.
Kör karanlığın ayracında garip şiraze,
Sarhoş sesleriyle boydan boya yırtılmış.

Kaygı, endişe, korkular birer işkence,
Yetiş, yetiş, yetiş yaşama sevinçlerim!
Hayıflanma, özenti içi boş dönence,
Çekil ezinçlerim ve dahi övünçlerim!

Uyku üzerine çökmüş bir karabasan;
Nerede kaldın uyanıklık, çık uykundan!
Tadabilseydin, hissedebilseydin ey can
Severdin belki çıkardın o çok uykundan...