İsmail olarak geldim dünyaya,
Bir taş gibi sessiz olmaya.
Ne haddime bir şey sormaya.
Bir asık surat, yeter beni yormaya.
Dünya bitmiş her şey menfeat.
Kime ne söylesem bir karış surat.
Arkadaş akraba hatta evlat
bir kem söz yeter beni yormaya
Güldü yüzüm desem bir parçacık.
olurmu hiç çıkar sorun birazcık.
Yorgunum dinlensem bir haftacık.
Dostlar komaz yeter beni yormaya.
yaşım iki yıl sonra gelir altmışa.
geçmiş yıllar çıktı bir pula satışa.
Hayat, huzur yok ki sinirlerim yatışa.
yorgunum yorgun yeter mi ölüm durmaya.
.
Kayıt Tarihi : 1.9.2009 15:53:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)