Zifiri bir karanlıkta körlüğü sınarken ruhum,
Ayışığı olup oturdun yanı başıma…
Okşadın siyah saçlarımı melteminle
Gecenin sükûtunda şiir oldun mısra mısra
Aşkı büyüttün dalgaların tokadında
Ve sevdin sevgimi doyumsuzca…
Veremedin elini elime,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Şiirinizi
begeniyle okudum
şimdilerin modası fazla mecaz olmasına ragmen ben hoşlandım
Yalnızlığı tüketmek gerek.
Biliyorsun!
çok yalın ve çok gerçek,bilgeceydi...BÜLENT AYDINEL
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta