Bilmiyorum; ben vaktinde kimi sevdiğimi bilmiyorum; hayal miydi rüya mıydı; öyle biri var mıydı; biz var mıydık; bilmiyorum...
Öyle biri olduysa şimdi nerede nasıl ; neler yapıyor ; malûm bensiz bir hayatı olmayacağını söyleyip duruyordu çünkü ; ve benden asla vazgeçmeyeceğini ...
O bana ; yalnız bir sevgili değildi ki ; insanlar bunu bilmiyordu ; o benim dostumdu ; hatta bir dosttan da daha ötesi; o benim sığınağimdi ; limanımdi ; ama bunun ne önemi var ki ; ben onun için ne bir yâr ne dost ; ne de sığınak olmuşum ; ben onun hiçbirşeyi olamamişim; öyle birine yâr olmuşum ki ; beni unutana kadar sevecek ; kimbilir belki de unutamayacak kadar çok sevmediği içindi hep ; bu bir sevda masalı değildi ki zaten olamazdı; sevda dediğin çok başka; insan severse düşlerini bile ateşe verebilir ; yâr'inin kirpikleri islanmasin yeter ...
Sevda dediğin; misal ; çayı öyle çok sevmek ki ; az sonra vapuru kaçırmak pahasına olsa bile son yudumunu içmeden o masadan kalkmamak ; kalkmamak değil kalkamamak ; âşık bilir ki ; hakiki lezzeti son yudumundadir o çayın ilk ve son yudumu...
Yâr dediğinin merhameti yoksa sana ; yüzüne bile bakmadan kalkar gider o masadan; ikna edemezsin son defa oturup o çayı içmeye...
Gönül koymuştur bu yola birkere ; topuğu telaşla; gitmek için kalbinin ritimleri hızlanır değişir kalmak için sorunlarınızı oturup; çözmek için değil....
Dünya çekilir gider gözünün önünden; seni dünyalara değişmeyeceğini zannederken...
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta