Hava soğuk, insanlar soğuk, içimdeki ümitler soğuk
Neşeli gülüşler yok artık, sesler kısık ve boğuk
Etraf puslu, gün karanlık, her yerde yokluk ve hastalık
Çivisi çıkmış dünyanın, kalmamış sevgi ve insanlık…
20/01/2020, Kocaeli
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta