9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Sonsuzluk ufkunda, ey nazlı yıldız...
Elem ve tasayı, sil sen Sıtara.
Göklere erince, kalmazsın yalnız...
Işığın şavkını, sal sen Sıtara.
*
Karanlık çökünce, korkuya değil!
Zifiri gecede, kuşkuya değil!
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta