Tam şu anda,
Vatikan'da
Bir Katedralin önündeyiz..
Yükselen kubbelerin eşiğinde melekler korosu..
Öfkeli bir adam,
sanki son kez yargılayacak gibi,
ironik bir bakış atıyor..
İlerliyoruz,
Heykellerin, çeşmelerin ve daha bir sürü şeyin yanından..
Sistine Şapeli ‘ne doğru,
ilerliyoruz..
Antika bir fayton gıcırtısı,
Bir eşiğe takılıyor, bir atın ayakları..
Yahu önüne baksana diye bir ses,
yükseliyor seyisten
ya da öyle bir şey
İtalyanca bilmiyorum, bilsem anlardım...
San Pietro Meydanından geçtik..
Aziz Petro'yu selamlamadan olmazdı..
Bir süre sonra,
- siamo venuti -
diye bağırdı arkasına dönerek, büyük bir hiddetle..
sinyor seyis..
Anladım ki gelmişiz..
......
......
......
.......
........
........
.......
Kayıt Tarihi : 7.01.2020 00:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!