Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Definenin yerini de sadece o değeri veren biliyor....Belki herşey ağır geliyor yüreğe ama en ağır paha biçilemez duygu AŞK her gönülce gönüllüce taşınıyor...Kutlarım..Saygılar...
güzel çok hoş yalnız o sondan ikinci mısradaki 'O' zamirini
tek satır halinde yapsaymışın daha bi hoş olacakmış bir de 'yalnızlığımı kusacağım sana ' ile 'ama ölümü öp'mısralarının arasında birde 'iğrenmeyeceksin' gibi bir mısra olsaymış hakkaten tadından yenmeyecekmiş valla...
yinede yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta