Sisler Şiiri - Kasım Kobakçı

Parıldayan fanus, islere battı,
Zulmün gölgesini, üste fırlattı,
Zillet takımından, adımlar attı,
Saraylara sinen sisler, çökecek.
*
Düzmece sözlerle, milleti soydu,
Sahte alimlere, koltuklar koydu,
Gözyaşı dökmeden, gözleri oydu,
Zalimlerin devri, ezip geçecek.
*
Beton yığınları, toprağı sardı,
Rüşvetçi adamlar, kasayı yardı,
Hırslının pençesi, bedeni kardı,
Sabırsız yürekler, umut saçacak.
*
Gerçekten korkanlar, göğsünü gerdi,
Kalemler kırılıp, acılar verdi,
Cümleler uçuşup, sırları serdi,
Zincirleri kırıp, alıp kaçacak.
*
Ozanlar susmadan, mısrayı dizdi,
Sabahın nüvesi, gökleri çizdi,
Vicdanlı akıllar, oyunu sezdi,
Aydınlık günlere, yakınlaşacak.