İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ama fazla izleyemiyordum bir veda da beni bekliyordu
Ve yol uzaktır diyordum gecenin soğukluğuna
Sonra gidiyordum alışmadık bir vedadan sonra
Yanımda taşıdığım başka bir benle..
bıra biraz daha damardan gir
kendini ve bizi derbeder eyle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta