Sis Dağı İle Hasbihâl Şiiri - Mustafa Bulan

İkide bir çekiliyor silahlar,
Hepsi senaryo iyi okunmalı!
Göçüp gider dünyadan nice canlar;
Türk, Kürt, Acem, Arap, Afgan, Bosnalı...

Rol savaşlarında figüran bizden,
Ancak aktörler gezmez ortalıkta!
Perde arkasında gizlenir hepten,
Bu yüzden tökezleriz oyunlarda...

Bodoslama atlarız maceranın
Ortasına veyahut kenarına…
Teşhisi de hazırdır gidişatın:
“Yine geldik bir siyonist oyuna(!)”

Elin varsa oyunu, siyonizmi
Biz de “Kızıl Elma” var, az cesaret…
Ergenekon’dan çıkmıştık, değil mi?
Biz de oynarız, yok böyle mazeret!

Bilinçsiz kitleler hiç çıkaramaz
Alparslan, Fatih, Gazi gibileri…
Analar her dönem dâhi doğurmaz!
Kul köle yapmayalım kitleleri!

Sabırlı ol ey heybetli Sis Dağı!
Niyetim seninle biraz dertleşmek.
Önce bizi dinle, görme aşağı;
Çok doluyum, gaye içimi dökmek...

Biliyorum yerinde çok mağrursun!
Heybetine laf yok, belli karşıdan.
Puslu havada yine yol bulursun!
Kaçarsın mağdur edebiyatından!

Tıpkı zirvende dolaşan sis gibi
Ortam puslu göremiyoruz erken!
Ezberden sallarız mazeretleri!
Yalpalıyoruz geriden izlerken!

Sen görürken her şeyi şu zirvenden
Biz göremiyoruz, saklı gerçekler.
Olup biteni izlerken geriden;
Kafalar bulanık, kirli kalemler!

Ey yüksek dağların ulu sultanı!
Artık parlasın güneş, gülsün bize!
Dağıt zirvenden şu sisi, dumanı;
Umutlar yükselsin, çıkalım düze!

Kartal 23.03.2011