Evim bucagim diye degilsin
Tas sokaklar toprak damlar meydan cesmler vara yoga bahane
Yandikca aska gelip tutusan sobanin kol direkleri dirsek dirsege külduman
Etrafinda ölümsüz zamanlari toplayip hasretine sofra kuran kor ve közdür
Ayaz esikleri karanlik köseleri gurbet uzaklari sessiz yankilari
Meskeninden yikinmis yürümüs cira gibi seyrisuale
Harabedip yaziyi yabani tutan cigliklari sana
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta