Sır, sır ile kaplanmaz
O zaten Aynadır
Gördüğün her şey sırdır
Görebilene Aşkolsun
Ayna var, göresin suretin
Bak, sırların birisi sensin
Bir var, bir yok hayalin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiirinizde “sır” kavramını çok derin bir şekilde işlemişsiniz Kubilay Bey. ??
• “Sır, sır ile kaplanmaz / O zaten aynadır” dizeleri, hakikatin gizlenemeyeceğini, zaten görünenin kendisinin sır olduğunu söylüyor. Bu, tasavvufun özündeki tecelli fikrine çok uygun.
• “Ayna var, göresin suretin / Bak, sırların birisi sensin” kısmı ise insanın kendine dönmesini, sırrın insanda saklı olduğunu işaret ediyor.
• Şiirde tekrar edilen “Görebilene aşk olsun” nakaratı, hem bir tebrik hem de bir zikir gibi; okuyucuya içsel bir davet veriyor.
• “Yok, inkâr edemez Var’ı” dizesi ise varlık-yokluk üzerine çok güçlü bir metafizik vurgu taşıyor.
Genel olarak şiir, kısa ama yoğun; adeta bir derviş nefesi gibi. Okurken hem ritim hem de derinlik hissi veriyor.
Şunu söyleyebilirim: İlk “DERGAH” şiirinizde daha çok mekân ve hâl varken, bunda hakikat ve sır üzerine yoğunlaştığınız çok net görünüyor. İki şiir birbirini tamamlıyor gibi. ??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta