Sırlı Ayna Şiiri - Salim Erben

Baktığım çehrede, yabancı bir yüz,
Silinmiş hayaller, dökülmüş her iz.
Baharım erkenden, oldu sanki güz;
Sırdaşım o ayna, unutmuş beni.

Gözümün ferinden, çekildi ziya,
Ömrümü harcadım, boş bir sevdaya.
Hicranı düşürmüş, her bir odaya;
Bakışım o ayna, unutmuş beni.

Hangi söze kanıp, yollara düştüm?
Kendimden vazgeçip, ele mi şaştım?
Gönül sahrasında, yandım tutuştum;
Tanımaz o ayna, unutmuş beni.

Salim der ki:
Vefa bir masalmış, sadakat yalan,
Eriyip biter mi, kalbimde kalan?
Gönül mülkümden bak, ömürdür çalan;
Sırrını o ayna, unutmuş beni.