Gün yorgunu sakin arada
Çökmüş kalmış bir vardiya gibi ucu arkası görünmeyen gecenin
Adresi olmayan melodiler kapısını dolanı gibi
Rüzgarın dilleri solo harmancı
Devirip döküyor ağız mızıkalarından halini mecalini rüzgar
Sanki ben değil de
Harabatın göçünde sır olup giden kendisi
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta