Varma sakın ikiye, ikilikten fitneye,
Koş Muhammedîyetten (s.a.v.) ALLÂH (c.c.) ’ı birlemeye…
Ta kâinata kadar hatta daha öteye,
Varlığın olmadığı, öteden de öteye…
Artık Rab’bini birle, ikilik tevhitte yok,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta