Ölüm bir sır değil, vuslatın ilk nefesi,
Toprak sandığın yer, sonsuzluğun bahçesi.
Bir gün herkes varacak o sessiz menziline,
Kalan yalnız iyilik, yazılan kalp diline.
Korkma ecel kapını gece vakti çalarsa,
Rahmet denizi taşar, bir kul “Allah” derse.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta