Sırça Köşk ve Taş Şiiri - Erdal Balcı 2

Bir parça toz konmuştu,şeffaf düşlerimize,
Görmek yeterdi,fakat bakmak ağır geldi.
Gönül evimizde camlar kirlendi diye,
Kimse bir bez alıp, lekeyi silmedi.
Oysa bir avuç su, birazcık şefkat kafi idi,
Güneşi,yeniden buyur ederdik içeri.
Lakin kolay geldi onlara, yakmak yıkmak akdi,
Seçtiler balyozla,dağıtılan kederi.
Şimdi her yer keskin, her yer tuz buz...
Artık ne kir kaldı geride, ne de manzara,
Cam bitti, çerçeve küstü, boşluk baki.
Temizlemek kolaydı oysa, açtılar derin bir yara,
Kırınca aydınlandı mı sanki dünya?