Bir parça toz konmuştu,şeffaf düşlerimize,
Görmek yeterdi,fakat bakmak ağır geldi.
Gönül evimizde camlar kirlendi diye,
Kimse bir bez alıp, lekeyi silmedi.
Oysa bir avuç su, birazcık şefkat kafi idi,
Güneşi,yeniden buyur ederdik içeri.
Lakin kolay geldi onlara, yakmak yıkmak akdi,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta