SIRÇA HEYECAN
Parmaklarından geçen rüzgarın yalnızlığı.
Avuçlarında kıvranan utangaç bir soluk,
Koşuyorsun ardında annenin sesi
Yok oluşun gölgesinde güneş.
İbadete durmuş sokak lambası gibi ışıl ışıl,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta