Afakında salalar titredi payitahtın
Dediler. “Göçen Abdülhamid Han'dır...”
Gülistanım feryad ile yasında artık
Bildim ki yetim kalan cümle vatandır.
Gün ağırlarken kızıllığını feza da
Dalgalar arasında beliren Ay lemaları
Lübbü güneş olan şualar silsilesi
Dalgaların kıyıya olan nevazişinden duyulan sadalar cemaati
Bağımsızlık bağımsızlık dedik
Başardık
Ne peygambere ne sünnete bağlandık
Koptuk, ayrıldık
Ve sonunda
Sarsıldık
Ben, beni bırakma diye günlerce yalvardım
Sen, beni bırak diye her gece ağladın
Ben sana kalbimi verdim
Sen sahip çıkamadın
Ben sana inandım
Sen yüzümü kara çıkardın
Yağsın diye beklediğin yağmurlar,
Gözlerimde artık.
Yetmediyse söndürmeye yürek yangınını,
Söyle!
Biraz daha üzüleyim…
Bir gecede öğrenilmez
Dil, din, ahlak ve şeref
Ama kalınılabilir cahil
Bırakılabilir 1200 yıllık bir medeniyet
Kıyılabilir bir halka
İçimde var sana karşı biriken.
Gözümde tüm insanlar bir iken,
Aslında her şey çok güzeldi sen sıradan biriyken.
Bugün yurdumda bir bayram havası var
Biraz hüzün biraz burukluk var
Sokaklarda Mehmetçiğin nidaları yankılanıyor “Geçemediler Çanakkale’yi Geçemediler”
Sonra tanıdık bir sima yaklaşıyor onlara ve şu sözleri sarf ediyor
-Duyduk evlatlar duyduk, tuttunuz sözünüzü “Geçilmez” dediğiniz Çanakkale’yi geçtirtmediniz Ne İngiliz’e ne Fransız’a
Bir zamanlar Filistin diye bir yer vardı…
Küçücük çocukların ellerinde taşlarla büyütüldüğü bir yer
Evlat acısıyla sızlayan kalplerin dağlandığı bir yer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!