Sır Şiiri - Dr Yusuf Polat

Gençti güzeldi, neşeli ve alımlıydı
Dalgın halleri vardı
Bir çelenk ördü
Uzun siyah saçlarından

Üzgün yorgun ve de solgundu
Yüzünde masum bir gülümse
Gizledi ümidini sevincini
Korkusunu, sır perdesi gözyaşını

Gözlerinden tek damla yaş aktı
Bakarken
Son kez arkasından tanıksız maziye
Belli ki orada gizliydi
Yalnızca ayrılık
Kaleminin izini sürebileceği satırlar

Çaresizce açtı bağrını esen rüzgâra
Ve böylece
Solgun bir yaprak daha düştü toprağa