tıkanıyor hüznünüm aşka çalan mavisi
ben sanki kimse değil gibi yürüyorum kaldırımlarda
ayaklarıma vurulan prangaları tarihin
geliyor doymak bilmez pençeleriyle üstüme
karanlığa daha çok küfrediyorum daha çok
anlaşılsın istiyorum yalanların dünyası
suskunluğum yüzünden mi başıma gelenler
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta