Meçhul bir yolda yürüyorum
Aynası yok ki önümü göreyim
Gerçek sevgi ve mutluluğun
Adresini verde bende geleyim
Dağılmadı sis bulutu üzerimden
Gri bir perde oluştu gözlerimde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta