Bazen anlatamazsınız ne istediğinizi…
Eşinize, dostunuza, ya da anlamak istemeyen insanlara.
Bazıları bizzat önyargılıdır; işlerine gelmez.
Sizi anlamaz, empati kurmazlar.
Konuşunca kaçarlar, ya da sessizliğe gömülürler.
İşte o an, içimde bir fırtına kopar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta