Sindirella 2 Şiiri - Emir Kerküklü

Yıldızlar düşerken gökyüzünden birer birer,
Mucizeler doğdu o gece, ay ışığıyla gizlice.
Saatler yetişemedi zamanın hızına,
Saniyeler karıştı ömrün akışına.

Sindirella misali çekip gitmeliydi,
Giderken kalbimi de alıp bitirmeliydi.
Ruhumun yarısını yanında götürdü,
Geriye suskun, yarım bir hatıra ördü.

Şimdi ben kalbimin izini sürerim,
Eksik kalan ruhumu sessizce ararım.
Çünkü artık aynı ben değilim
Ne kalpsiz bu ömrü taşıyabilirim,
Ne ruhumu eşi olmadan yaşatabilirim.
Ne de bu güzel anıyı sahipsiz bırakabilirim...