Sınandı Büyük Kudret Şiiri - Kasım Kobakçı

Nakış çizildi öze,
Damga basıldı söze,
Kaydı evren sessizce,
Çizgi kazındı gize.
*
Yandı yemyeşil yaprak,
Koptu devasa sancak,
Bulutlar kararırken,
Çatladı kızıl toprak.
*
Deftere sızdı keder,
Hesabı sordu kader,
Gürleyince fırtına,
Yazıldı büyük zafer.
*
Gökyüzü yüklü bulut,
Çizildi kesin hudut,
Durulurken dalgalar,
Yeşerdi sonsuz umut.
*
Sessizce kaydı zaman,
Genişledi dar mekan,
Göğe uçarken kuşlar,
Menzile vardı kervan.
*
Değişti bütün iklim,
Çizildi solgun resim,
Köpürürken denizler,
Tazelendi saf mevsim.
*
Yazılar gayet metin,
Sınavlar şimdi çetin,
Dumanlandı tepeler,
Hükümler hepten kesin.
*
Sertçe esiyor rüzgar,
Çiçekleniyor bahar,
Uyanırken ormanlar,
Coşkuyla akar pınar.
*
Uzakta yitti menzil,
Söndü yanan, loş kandil,
Kararırken geceler,
Çöktü zavallı sefil.
*
İlan edildi barış,
İşlendi sırma nakış,
Durulurken nehirler,
Değişti coşkun akış.
*
Yeşerdi yüce orman,
Sezildi gizli derman,
Hafiflerken acılar,
Okundu kutsal ferman.
*
Dalgalandı gök deniz,
Büyüdü yeşil filiz,
Uyanırken topraklar,
Silindi o silik iz.
*
Yüceldi engin gurur,
Hissedildi saf sürur,
Kutlanırken zaferler,
Uyandı berrak şuur.
*
Okundu yüce kelam,
Sunuldu nurlu selam,
Buluşurken erenler,
Yüceldi kutlu makam.
*
Sınandı büyük kudret,
Sezildi eşsiz kuvvet,
Aşılırken sınırlar,
Sergilendi gür heybet.