Sinan Oğuzhan Şiirleri - Şair Sinan Oğuzhan

YANIK SEVDA

Ne susmak mümkün,
Ne de anlatmak.
Bağrım yanık, başım alevli.
Yanık dolaşır kara tren,

YAPRAK III
Bu gün ta gerilere gittim ömür denen yaprakta
Seninle başlayan günlere
ve yapraklar hiç bitmesin diye çevirmedim
Sadece sende kaldım
Uyandığımda bir yaprak daha gitmişti sensiz

YALAN

Ömür fazla uzun değil,
İleriye bakınca çok uzun,
Geriye bakınca çok kısa.
Yalancı bebe emziği gibi

YALNIZLIK

Sevdana menzil koyamadım
Mıh gibi çaktım içime,
Yürekten gülen gözlerini
Cennetim sen cehennemim de

VEDASIZ

Ne feryatlar fayda edecek,
Ne gidenler dönecek,
Bir bir tükendiğinde keşkeler,
Sessizlik hüküm sürecek dillerde

VEFASIZ

Bana öyle baksan ne olur.
Suçsuzum, masumum.
Bütün günahlarınla.
Seni nasıl sevmiştim.

YÜK
Bir hasretim olaydı bire bin,
Nur diye sarılırdım ölümüne,
Her soluk neşeydi sırtımda,
Taşırdım elbet nara girince de,

ZAMANE

Ağlama ey âdemoğlu,
Bu nasıl zaman diye,
Sen getirdin bu hale.
Öyle bir zaman ki,

YÜRÜYEN MERDİVEN

Daha beteri var mıdır bilmem,
Nurlu cananı beklemek kadar
Hayat yürüyen merdiven olur
Aniden durdu sanırsın bir an,

YARIM ŞİİR

İnsin birer birer perdelerim
Dostlar şamatayı duymasın
Korkulara yenilecekse sevdalar
Kızıl ateşler hiç yanmasın.