Ne Pazartesi günü ne de Salı
Ne ağacın gövdesi ne de dalı
Ne çok mal biriktirdi insanoğlu
Hiç bir insan götüremedi malı
Ne kadar çok put biriktirmişiz
Putları kırmaya kıyamıyoruz
İknaya ne diller döktürmüşüz
Bize söylenenleri duyamıyoruz
Beni yok saymış birileri bırakın varsın yok saysınlar
Beni yaratan yok saymamış yok sayanlara ne oluyor
Onlar için demem odur ki musallaya varmadan aysınlar
Beni yok sayanlar bilsin ki istisnasız her canlı ölüyor
Gözlerimden damla damla, yaşlar indi yüzüme,
Hüzne ait kelimeler, bir bir sızdı sözüme,
Yürümeme engel oldu, sızı indi dizime,
Son durağın ışıkları birer birer yandılar,
Martın yirmi beşinde
Herkes kendi düşünde
Birileri ısrarla
Cehennem ateşinde
İnsan gibi dolaşır
İnsanlığın dışında
-
Sema Sefa
-
Atila Yalçınkaya
-
Ömer Yalçın
Tüm Yorumlarsüper bir dörtlük çok beğendim maaşaallah
Yürekten kopan bir fırtına imiş, şiiriniz.
Herdem arar babamızı yollarda gözlerimiz.
selam ve dua ile
Sevda Kenti'nin Öyküsü’nü dinlemek ister misin?
İstersen son şiirime bir göz at… Sevgilerle.