Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

BENDEKİ BENİ

Ne sevenim kaldı, ne sevdiklerim,
Meğerse düşmanmış, dost bildiklerim,
Zehir zıkkım oldu, tüm yediklerim,

Çalmadığım kapım kalmadı benim,
Dayanacak yapım kalmadı benim,
Sensizlikten çapım kalmadı benim,

Nerdesin söyle sen nerdesin nerde,
Yalnız sen dermansın bendeki derde.

Benda teme, benda teme,................Yolundayım, yolundayım,
Ew çen sale benda teme,.................Kaç yıl oldu yolundayım,
Porımın gışt sıpi buye,.......................Saçlarım hep beyazlaştı,
Ketım çolı dıgerime,..........................Çöle düştüm dolaşırım,

Ah lı delal, ah lı delal,.........................Ah sevgilim ah sevgilim,

Ben de bir günahkârım
Zararım çok yok kârım
Felaket burdayım der
Kayba uğrarsa arım

Ben seni düşünmekten, kendimi de unuttum,
Yolunu gözlemekten, ben de beni uyuttum,
Unutmak için seni, zehirler içip yuttum,

Mümkün değil ben seni, bil ki hiç unutamam
Benden bir söz isteme, söz versem de tutamam,

İnsanlık benim derdim
Kendimi çek ederdim
Kendini bir şey sanan
Ben de beni giderdim

Bende beni okudum
Ben kendini beğenmiş
Bene bizi dokudum
Baktım biz kibri yenmiş

Akşamlar geceye döndü
Cümleler heceye döndü
Müminim diyen de bile
Kararlar benceye döndü

Şeytanla yola giden
Kul hakkını gasp eden
Bencil amaçlar güden
Kimseye dost olamaz
İblisten hariç asla
Kendine dost bulamaz

Yaptığım her uyarı benim kendi nefsime
Nefsimden kaynaklanan bencilce hevesime
Hakikat çizgisinin dışına çıkıyorsam
Kimse kulak vermesin bu nadanın sesine