Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Vanê ewro roşano,
Kâm zano kâm veyşano,
Weyne riye qeçire,
Zerya kesi veşeno.

Fikrime koyma kota,
Her seste vardır nota,
İnsanlığın dışında,
Aramam başka rota.

Bu dünya kimseye yar olmadı ki
Hani padişahlar hani krallar
Mutluluk arayan hiç bulmadı ki
Rota belli sürer gider kurallar

Umudum olacak, yeni haftadan,
Uzak durmam gerek, benim hatadan,
Ne bugün ne yarın, ne başka zaman,
Hiç kimse çıkmasın, gerçek rotadan.

Dürüstlük her insanı insan yapar
Dürüst olmayanlar rotadan sapar
Rotadan sapanlar Allah'a tapmaz
Yalana harama paraya tapar

Allah'ın rızasıdır varlıkta ki amacım
İşlediğim her günah ruhumda büyük acım
Günah insanoğlunun rotadan sapmasıdır
Ne meyve ne de gölge vermez oldu ağacım

Allah'ı bulmak için, devreye aklım girdi,
Sordu sual eyledi, anladı Allah birdi
Secdeye vardı alnım, tövbe-i istiğfarla
Ruhumdan yükselen ses, haşmetiyle TEKBİRDİ

Ölümle son bulmayacak,yüreğimi yakan aşkın,
Öldükten sonra da seni, bekliyor olacak şaşkın,
Sevenlerin yüreği de, bil ki Mevlaya açıktır,
Duldurdum seni ruhuma, oluştu ruhumda taşkın.

Hep sesini duysaydım
Ruhu tenden soysaydın
Kokunu yüreğime
Çekip çekip doysaydım

Senden önce yine sen

RUHUMUN DİRENİŞİ

Dokuzuncu köy de bitti, var mutlaka onuncu köy,
Susarsam hesap soracak, yetim üzerindeki tüy.
Mazlumlar hüzün içinde, zalimler yapmakta toy,