Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dılêmın şewıtiye
Zahf bırina ditiye
Zalım nayê bıjmêrın
Heq destêmın gırtiye

Gökyüzüne çıkamadım
Duvarları yıkamadım
İnsanlığın aşığıyam
Ölsem bile bıkamadım

Dört dörtlük ayağında, yamuk yumuk insanlar,
Bir kişi bile olsa, dört dörtlük insan yoktur,
Haksızlık karşısında, bakın kimdir susanlar,
Dört dörtlük ayağıyla, günü gün eden çoktur.

Hiç birimiz ne melek ve ne de Peygamberiz
Bir kişi gösterin ki hiç günahı olmasın
Söyleyin hesap günü kimlerle beraberiz
Bir kişi gösterin ki kimseden ah almasın

Haktan geldim Hakka doğrudur yolum
Sevabıyla günahıyla bir kulum
Kimseyle sorunum yoktur bilinsin
Ben Nefsimi uyarmakla meşgulüm

Ölmeyecek bir kul yok
Solmayacak bir gül yok
Her ateş bir gün söner
Sönmeyecek bir kül yok

Leyla sandığımız, aslında Mevla,
Bilmeyen adını koymakta Leyla,
Mevlaya götüren, sadece bir la,
Gurbette olanı, bekliyor sıla.

Ulaştık hafta sonuna
Cevap aradım soruna
Birlikte çözüm bulalım
İnsanlığın sorununa

Tüm GÜZELLİKLER BİRLİKTELİKLE SAĞLANIR,
BİRLİKTELİKLE GÜZELLİĞE ODAKLANIR.
GÜZELLİĞİN HAKİM OLDUĞU YERDE İSE,
BÜTÜN ÇİRKİNLİKLER KÖŞE BUCAK Saklanır

Birlikten hedefe ulaşılır,
Birlikten tüm engeller aşılır,
Birliği görenlerce şaşılır,
Birlikten kuvvet doğar kardaşım.