Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Güldürmedin ki güleyim
Çağırmadın ki geleyim
Süründürdün yerden yere
Öldürmedin ki öleyim

Sevmek suçsa ben suçluyum

Bülbülün nazı güle,
Ateşin nazı küle,
Bülbül gülden ayrıysa,
Mümkün mü bülbül güle.

Bülbül güle bağımlı, seni seviyorum der,
Güller yüksek rakımlı, nazına devam eder,
Serenatlar ederek, sevgisini anlatır,
Gül koku salmamışsa, bülbül olmakta heder.

Sanma ki bir gün sana, geriye döneceğim,
Sanma ki artık sana, sevgilim diyeceğim,
Bende ki izlerini, sildim sonsuza kadar,
Sen yoksun ya dünyamda artık ben güleceğim.

Ölümü sorun yapma nasılsa öleceğiz
Kimimiz ağlayacak kimimiz güleceğiz
Hiç bir ceset ortada kalmamış kalmayacak
O kapkara toprağa bir gün gömüleceğiz

Ölüm herkes için vardır, her insan bir gün ölecek,
Ey ölmem diyen insanlar, sıra size de gelecek,
Zalim olanın durumu, vahimden vahim olurken,
Bilin ki mazlum olanlar, hesap gününde gülecek.

Herkes bir gün ölecektir
Beklenen gün gelecektir,
Birileri ağlayacak
Birileri gülecektir

İnsan olmak kul olmakmış
Yanıp yanıp kül olmakmış
Fıtratını yaşayarak
Yüreklerde gül olmakmış

Hayalimdin düşümdün,
Her an seni düşündüm,
Ağlarken ağladığım,
Gülerken gülüşümdün.

Mendilim elimdedir,
Sözlerim dilimdedir,
Benim bir gönlüm vardır,
Sevdiğim gülümdedir.