Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dünyanın dört bir yanında, sürmektedir MEZALİM,
Zulme şahit olursa, bilin ki gülMEZ ALİM,
Zulüm insanlık suçu, zalimin dini olmaz,
Sende bir gün öleceksin, istersen ölME ZALİM.

Herkesin bir hayat, hikayesi var
Yürekten yükselen ağıt sesi var,
Dünyada yaşarken bir hevesi var

Çözüme kelepçe, vurmuş zalimler
Tarihe kaydoldu tüm mezalimler

Türk olsam ne yazar,
Kürt olsam ne yazar,
Faydası yok bana,
Son istasyon mezar.

Yalnızlık mezara kadar sonrasında mahşer yeri
Dünyadaki zenginliğin zerre kadar yok değeri

Yağmış bak kara kara
Kanar yürek de yara
Derdim kime diyeyim
Kim bulur buna çare

DÖNSÜN

Allah Peygamber yetiyor bana,
Her kim sırtını, dönerse dönsün,
Ruhumu verdim, gayrı Rahmana,
Bedenimi kim, gömerse gömsün.

Mezhep için savaşmayın
Sakın haddinizi aşmayın
İnsanlık ölmek üzere
İblis ile dolaşmayın

İnsandan insana yapılan eziyet,
İnsanlık adına en kötü zaafiyet,
Sakın hiç kimse sanmasın ki meziyet.
Arka planda fark edilen sui niyet.

Miadını doldurdu, dalda sarı yapraklar,
Gel diye çağırmakta, beni kara topraklar,
İstasyonlar tükendi, ufakta son durak var,

Yolcu yoluna gerek, oyalamayın beni,
Ruhum çekip gidecek, bırakacak bedeni.

Mı go nave te çiye
Go lawo jı tera çı
Bıje lawo tü kiye
Mebejı jı tera çı

Dur hatıme mivanım