Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kuşa fıtrat bize akıl
Akla rehber olmuş nakil
İnsan oğlu hep öğrenci
Vahiy insan için okul

Arlı arından susar,
Arsız olanlar kusar,
Arsızların kusmuğu,
Vermekte büyük hasar.

Çile vurdu dert vurdu,
Perişan etti beni,
Hep üstüme geldiler,
Neydi bilmem nedeni,
Eleğe dönüştürdü,
Taşıdığım bedeni,

Ölümü öldürenin, ölümden olmaz korkusu,
Mümin olanın olmaz, hesap gününden kuşkusu,
Sılaya gider gibi, ölüme gider mümin,
Ölüm müminler için, alimlerin uykusu.

Pencereye bir kuş kondu,
Hava soğuk biraz dondu,
Bir kanadı kırılmıştı,
Kanadının ucu kandı.

KÜSMÜŞÜM

Talihime küsmüşüm, unutturdu gülmeyi,
Bilmem niçin önerdi, çare diye ölmeyi,
Meğerse hakkım yokmuş, geleceği bilmeyi,

Aklıma sordum sustu
Yüreğim duydu pustu
Çözüm üretemedim
Dertler üstüme kustu.

Sus dediler bana sustum,
Üstüme geldiler pustum,
Yapılanları görünce,
Gözümü kapattım kustum.

Bir şeyin adına denmiş ise sır,
Üstünden geçmiş olsa da bin asır,
Açığa çıkaranlar bilmeli ki,
Yapılmakta olan en büyük kusur.

Hiç kimseye diyemem, hadi kusur et,
Her insan etmelidir, ancak küsü ret,
Netiyle bürütünü hesap edenler,
Bilsinler ki geriye, kalan küsurat.