Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

KARA KAŞ KARA GÖZ

Kara kaşı kara gözü, aklımı başımdan aldı,
Ağzından dökülen sözü, ya şekerdi ya da baldı,
Gitti hayalimde yüzü, benim aklım onda kaldı,

Ey Allahım rahmetini, esirgeme kullarından,
Onlar aciz onlar cahil,sen onları biliyorsun,
Akılları idrak etmez, sen anlarsın hallarında,
Kullarına güzel olan, her ne varsa diliyorsun.

İsyan bizde, inkar bizde, bizdedir tüm ihanetler,

Gönlünüze sağlık Hocam,
Aynalar sırlı şeffaf cam,
Kimse kimseyi kırmasın,
Benim insanlardan ricam..

Seven insana yari, hem ayı hem güneşi,
İnsan olan unutmaz, gönlü yakan ateşi,
Seven nasıl yaşar ki, yok olmuş ise eşi,
Sevene dokunmayın, akmak üzere yaşı

GÖNÜL BAĞIMI KESTİM

Bırakıp gitme dedim, beni böyle kimsesiz,
Gurbet köşelerinde, kalmışım sessiz sessiz,
Kalbin taş mı kesildi, hiç mi yok merhametin,
Sanki zındanlardayım, cezalıyım süresiz.

Gönül ben ölem gönül kurban, bu ilkbaharda ah,
Bu ilkbaharda gönül kurban bu ilkbaharda,
Kabrimi kazın havar bana, ağaç altında ah,
Ağaç altında gönül kurban ağaç altında,
Ölüm çok güzel gönül kurban, yarin katında ah,
Yarin katında gönül kurban, yarin katında,

Dünya fıtrat çizgisinde, engel olmaz yoldaşına,
Mümin bunun sezgisinde,Hayrandır gönüldaşına..

Hedefimiz oldu bir,
Telin edildi kibir,
Gönüldaşlık rızayla,
Olamaz onda cebir.

Gönül ferman dinlemiyor, / Unutur mu hiç sevenler,
Seven gönül kinlenmiyor, / Olmuş olsa da sövenler,
Günleri ağıtla geçer, / Aşkı kalbine gömenler,
Kim demiş ki inlemiyor, / Sevip dizini dövenler,

Hava biziM ANAMIZ,
Anlam bulur MANAMIZ,
Bunu böyle bilene.
Açık gönül HANEMİZ.