Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gül demeti, gül demeti,
Elinde bir gül demeti,
Sabah akşam ağlıyorum,
Bir gün bana gül demedi.

Ne sevdiğin bellidir ne beni sevmediğin
Çelişkiler içinde, dünle bugün dediğin
Sanırım benim gibi yok bedel ödediğin

Güldüreceksen güldür, öldüreceksen öldür
Bil ki senin varlığın, benim için ödüldür

Güldürmedin ki güleyim
Çağırmadın ki geleyim
Süründürdün yerden yere
Öldürmedin ki öleyim

Sevmek suçsa ben suçluyum

Bülbül güle bağımlı, seni seviyorum der,
Güller yüksek rakımlı, nazına devam eder,
Serenatlar ederek, sevgisini anlatır,
Gül koku salmamışsa, bülbül olmakta heder.

Sanma ki bir gün sana, geriye döneceğim,
Sanma ki artık sana, sevgilim diyeceğim,
Bende ki izlerini, sildim sonsuza kadar,
Sen yoksun ya dünyamda artık ben güleceğim.

Ölüm herkes için vardır, her insan bir gün ölecek,
Ey ölmem diyen insanlar, sıra size de gelecek,
Zalim olanın durumu, vahimden vahim olurken,
Bilin ki mazlum olanlar, hesap gününde gülecek.

Birer birer kayboldu, hafızamda heceler
Nöbet değişiminde kapkaranlık geceler,
Gökyüzü yağmurları, inceden ince eler
Kimisi konuş diyor sus demekte niceler.

Pişman olsam ne fayda, giden geri gelmiyor,

Arpa buğday ekte gel,
Ununu öğütte gel,
Benim derdim yetiyor,
Sen derdini dökte gel,

Oy Gülendam, Gülendam,

Hayalimdin düşümdün,
Her an seni düşündüm,
Ağlarken ağladığım,
Gülerken gülüşümdün.

Mendilim elimdedir,
Sözlerim dilimdedir,
Benim bir gönlüm vardır,
Sevdiğim gülümdedir.