Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Çekip gittin gideli yüzüm gülmedi benim
Susuz topraklar gibi sana hasret bedenim
Gecem sen gündüzüm sen aldığım her nefes sen
Sensin yaşamak için vazgeçilmez nedenim

Ya beni al yanına ya da sen gel yanıma

Seni unuttum sanma kendimi unutmuşum
Sevmekten hiç usanma ben sana tutulmuşum
Sensiz geçen günleri ömürden saymıyorum
Sen benim can suyumsun bak sararıp solmuşum

Zaman benim önümde, ben onun arkasında,
Bana ait ne varsa, tamamı çantasında,
Yetişmem mümkün değil, tutamam ellerinden,
Madein Dünya yazıyor, çantanın markasında.

Ey Allah'ım beni konuşturan sen,
Emekletip sonra da koşturan sen,
Ben toprak parçasıydım bir zamanlar,
Toprağa can vererek coşturan sen.

Ağustosun on dokuzu
Endişe duyuyor kuzu
Kırıldıkça can yakıyor
Toplumsal olan dokusu

Biri canımı sıksa ilk sana anlatırdım
Bir mutlu günüm olsa seninle paylaşırdım
Duyduğum her acıya gözyaşı damlatırdım
Dostluğunu yıllarca Yüreğimde taşırdım

Yanımda yoksun diye, canım çok sıkılıyor,
Kurduğum hayallerim, birebir yıkılıyor,
Hasretin çivi gibi, beynime çakılıyor,

Cevabın varsa söyle, bari ben anlayayım,
Yoksa sonsuza kadar, durmadan ağlayayım.

Varlığınla ruhum huzur buluyor
Kendini gözümden uzakta tutma
Bir gün ayrı kalsam yüzüm soluyor
Canımdan bir cansın bunu unutma

Anam benim canımdı
Canımda sol yanımdı
Onunla geçen günler
Unutulmaz anımdı

BENİM CANIM EVLATLARIM

Benim canım evlatlarım, yalana hiç başvurmayın,
Haksız olanı tanıyın, onun yanında durmayın,
Yalnız secdede eğilin, batıldan medet ummayın,
Irkçılık bir bataklıktır, sakın gaflete dalmayın,