Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

DUR KETIME (UZAK DÜŞMÜŞÜM)

Dur ketıme, dur ketıme,.....Uzak düştüm, uzak düştüm,
Jı welate dur ketıme,..........Memleketten uzak düştüm,
Geribi nayı kışandın,..........Gurbetlik hiç çekilmiyor,
İşev xevnda ve ditime........Bu gece rüyamda sizi görmüşüm.

Peygamberin dışında hiç kimse masum değil
Dön de bir kendine bak, nedir sendeki meyil
Ben de her insan gibi bir insanım diyorsan
De ki ben günahkarım, durma Allah'a eğil.

Bizim gücümüz yetmez, zalime dur demeye,
Zalim devam ediyor, kul hakkını yemeye,
Şükürler olsun Rabbim, zalime de ölüm var,
Hesap gününde başlar, borcunu ödemeye.

Öyle varlıklar ki bunlar, vicdanları satılmış
İnsanlığı aramayın çere çöpe atılmış
İblis ile dost olmuşlar, davaları batılmış,
Acı üzerine acı yaşattılar millete
Dur deyiniz yeter artık, terör denen illete.

Dünyanın derdi bitmez,
Dünya beş para etmez,
Nefse dur diyebillen,
Asla imansız gitmez.

Zaman bile zamansızlığa yolcu
Herkese soru soracak sorucu
Her şey böyle devam edecek sanma
Dur diyecek zembereği kurucu

Varacağız menzile
Uğramadan tenzile
Hiç kimse dur diyemez
Basıldığı an zile

Zaman Hakkın emrinde
Ona dur diyemezsin
Bir kez olsun ömründe
Sen kusur göremezsin

Şeytan girmesin diye, sıkı tutulmalı saf,
İnsana hitap eder, Kuran denilen mushaf.
İcraatı olmayan, boşuna sarf eder laf,
Durduğun yeri tanı, müminim diyen insan.

Kürre içinde zerre,
Zerre içinde kürre,
İçeriği herkesin,
Durduğu yere göre.