Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne olur gurbeti yüreğime sor
Sıla'nın hasreti yüreğimde kor
Huzurlu yaşamak gurbette çok zor
İliklerim bile gurbet kokuyor
Her gün yüreğime oklar sokuyor

Kim ne arar Eylül de
Bülbülün aklı gül de
Merhameti olmayan
Dolaşır durur çöl de

Siverek'te dogmışam
Karanlığı bogmışam
Çölleşen yüreklere
Yagmır olmış yagmışam

Topraklar çölleşirken, yürekler de çölleşti,
İnsanlığın yerine, iblis gelip yerleşti,
Dört mevsimin dördüne, hazan rüzgarı esti,
İnsanlar bizatihi, insanlıkla güreşti.

Her canlı ölümlüdür
Hayat çok bölümlüdür
Şu ihtiyarlık var ya,
Şu ömrün çölü müdür

Sinan Hoca yazdıysa yazdıkları doğrudur
Böyle bir sözü demek abesle iştigaldir
Sinan Hoca diyor ki yazdığımı incele
Yanlış olan sözümü gecikmeden çöpe at
Kimse Peygamber değil her sözü doğru olsun
Sinan Hoca sıradan insanlardan biridir

Dünyalığı bırakmak zor geliyormuş nefse
Böyle düşünecek mi gelince son nefese
Sanırım musallaya gelmeden aymayacak
Anladım ki dünyalık çok şirinmiş hevese

Müslüman haram yiyorsa
Kul hakkına giriyorsa
Bir de üstünüm diyorsa
Hatta tuzak örüyorsa
O kendinin Müslümanı
Çoktan kaybetmiş imanı

Seni ben dünyamın, güneşi yaptım,

Sen gökte yıldızdın, bense turaptım,

Varlığın olmazsa, çoktan haraptım,

Haftanın son gününde
Ne ruhlar var sürgünde
İnsan var insanlık yok
O çoktan kalmış dünde