Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Düşünmek doğruyu, bulmanın yolu
Düşünmeyen boştur, sanmayın dolu,
Kendi kendisini, ilah sananlar,
Herkesi görmekte, kendini kulu.

Kim anlatacak bana,dünyada olanları,
Görmek istemiyorum,bu gün yaşananları,
Nedir paylaşılmayan,neden bu anlaşmazlık,
Anlamakta zorlandım,gerçekten insanları.

Allah'ı arıyorsan, şah damarından yakın,
Şeytan yoldaş arıyor, kendini ondan sakın.

Kendini sorgula, terazine bak,
Dürüstlük insana bir hazine bak,
Helallik isterken dön mazine bak
Nefes alıyorsan hemen tövbe et

Her doğan canlı fani
Yalnız Allah'tır gani
Ey kendinden habersiz
Önce kendini tanı

Geçerli bir ölçün olsun, öncelikle kendini tart,
Sen ölçüne uymuyorsan, kimlere ne diyeceksin,
Sorun sende ise çıkar, kendine bir kırmızı kart,
Kendine gücün yetmezse, susmasını bileceksin.

Sonsuzluk fikri her zaman aklımı başımdan alır
Fani olan her bir varlık, sanmayın durakta kalır
Sakın görüntü sanmayın, niyetler Hakka ayandır
Kendini tavanda sayan, tabana doğru alçalır

Hiç kimseyi yok sayma,
Düşmanını çok sayma,
Kendini tok gör amma,
Misafiri tok sayma.

Kendini uzak tutma, gölgene de razıyım
Yüreklere yerleşmiş, sevgi denen yazıyım
Leyla'nın Mecnun'uyum, Aslının da Kerem'i
Sevmeye odaklanmış, yüreklerin nazıyım.

Söylem ve eylemini, kalibre et doğrula
Gerekirse kendini paşa paşa sorgula
Kendine torpil geçme, hatta acımasız ol,
Kimse yargılamadan, sen kendini yargıla