Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Baba oldum babaları anladım
Ana oldum anaları anladım
Sizi üzmüş olabilirim diye
Vallahi de billahi de ağladım
Pişmanlıklar yaşamış olsam da
Ruhuma bile karalar bağladım.

Ha düştüm ha düşeceğim, babamdı tek dayanağım,
Bu dünyaya küseceğim, kaydı kayacak ayağım,
Sensizliğe alışamam, söyle nasıl alışayım,
Seni kaybettim edeli, belli değil solum sağım.

Ben sana hiç doyamadım, babaya hiç doyulur mu,

Kendini asil gören, nefsine bağımlıdır,
Irkçılık hususunda, kesinlikle mimlidir,
Tarağın dişi gibi müsavidir insanlar,
Buna itiraz eden, bilsin ki lağımlıdır.

Üzümü yeme bağını sor
Bağını sormak gelmesin zor
Helal mi haram mı yediklerin
Bilmezsen eğer bitmez kusur

Toprak ile küsmeyin
Bağınızı kesmeyin
Bir haksızlık olunca
Sesinizi kısmayın

Ben umiyam bacımdan,
Bacım öli acından,
Ne onda var ne bende,
Dünyamız olmış zindan.

Kar yağdı tene tene
Bağda kaldı serpene
Siveregın kızları
Bi tenedir bi tene

Farklı düşündün diye, senle bağımı kesmem,
Benim gibi ol diye, sana gürleyip esmem,
Düşüncemi yaşamam, örnek olmam gerekir,
Sen de fikrini söyle, demem ki ben değişmem.,

Allah'tan utanmayan, kuldan mı utanacak
Ne kadar söylesen boş, ölünce uyanacak
Her türlü melaneti işler dünyalık için
Azrail can alınca bir zahmet uslanacak

Azrail canımı istedi benden
Takdiri İlahi sorulmaz neden
Emanetti zaten canda ki beden
Başımla gözümün üstüne dedim
Bütün borçlarımı bir bir ödedim