Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Eşekliğe özenenleri gören eşek, insan olmaya özenir,
Onun eşekliği baki kalır ama, eşekliğe özenen gizlenir.

Baykuşlar mekan tuttu, eser yok bülbüllerden
Hazan vurdu bahçeme, hayır gelmez güllerden
Anka kuşu değilim, can bulayım küllerden
Baykuşlar mekan tuttu, eser yok bülbüllerden

Seninle olmak bana Cennet ile eşdeğer,
Sensizliğin ölümden, hiç farkı yokmuş meğer,
Beni terk edip gitmek, sığdı mı vicdanına,
Mutlu olacak mısın, ben de ölürsem eğer.

Var olan her bir varlık
Zamanın esiridir
Genişlik ya da darlık
Esaretin sırrıdır

Eşeği adam yerine koysanız,söz dinler ama adam olmak için gayret göstermez,
Eşeği aratmayan insanlar, ot yemez ancak eşeklikten de vazgeçmez

Mezarla ortak beşik,
Değerler delik deşik,
Daha yola çıkmadan,
Bataklık olmuş eşik.

Eşit işe eşit aş,
Göz üstünde vardır kaş
Taşeronluk sistemi,
Hem kör eder hem de şaş.

İnsanı mensub olduğu, kavmi ile suçluyorlar,
Yürekleri yetiyorsa, Allahı da suçlasınlar,
Hiç kimse kendi seçmedi, mensup olunan kavmini,
Allahın bahşettiğini, almayanlar almasınlar.

Farketmez kimden olduğun, Allah katında eşitsin,

ESİRGEME ŞU ANI

İhtimal dahilinde,
Mazide ki her anı,
Hasretin körüklüyor,
Yaşanan hatıranı,

Duyduysan eğer dostundan bir sırrı,
Unutma olursun sırrın esiri.