Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Olumsuz düşünmeyin,
Aşağıya inmeyin
Sakın ola ki nefsin
Dolmuşuna binmeyin.

Ey benim işçi kardeşim,
Memur olan arkadaşım,
Davan ne olursa olsun,
Eksiksiz olmalı işin,

Durduk yere...SATAŞMA
Dolduysan sakın TAŞMA
Haddi bilseydin sana
Derdim haddini .....AŞMA

İnsaniyem dolaşıyam
Dünü sırtımda taşiyam,
Benı dolaşi görenler
Sanilar kı ben yaşiyam

Besmele ile başla
Yalvar gözünde yaşla
Selamı yay aleme
Dolaşma çatık kaşla

Doğduğum günden beri, durmadan yürümüşüm
Derdi koltuk altına, tomar edip dürmüşüm
Dünü dünde bıraktım, dersimi ezberledim
Ruhum menzile vardı, bedenen çürümüşüm.

Doğduğum yer Siverek,
Doğdum insan severek,
Hiç bir yere varılmaz,
Muhataba söverek.

Sövmek bir zayıflıktır,

Kendine anlatmadan, hiç kimseye anlatma,
Önceden tasarlayıp, hiç kimseyi aldatma,
Verdiğin sözünde dur, sakın çamura yatma,
Doğduğun gibi duru, arı olmaya çalış.

Diyarbekir'de doğmadım,
Doğmuş gibi sayıyorum,
Mahle mahle, küçe küçe,
Tamamını tanıyorum,
Diyarbekir toprağına,
Ekmeğimi banıyorum,

Ruhumu şad edecek bir haber geldi bana
Karanlıklar içinden bir ışık değdi bana
Bahçedeki gül gibi tebessüm etti bana
Doğru isen dediler zarar gelmez hiç sana

Var her kesin doğrusu gerçek doğru bir tane