Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bana esti rüzgarın bana yağdı karların,
Nerelere sakladın nerede baharların.
Nerede güneş gibi nadide nazarların,

Soru sormayın bana, bende yanıtlar bitti,
Dost sandığım kim varsa, beni terk edip gitti.

Beni benden uzak tutun,
Biz varken beni unutun,
İblise götürür benlik,
O halde beni uyutun.

Bana sağcı demeyin, asla sağcı değilim,
Solcu da hiç demeyin, nasıl sola eğilim,
Benim adım Müslüman, yaratan koymuş bunu,
Yaratana aşığım, tek onadır meyilim.

Ben ırgatım söyle sen neyin nesi
Tekebbür etmekte görün hevesi
İflas eşiğinde iman sinesi

İblisin mesleği, tepeden bakmak,
İblis telin oldu, duymamış ahmak.

Beni sev demiyorum,
Sevgi emirle olmaz,
Ben artık gülmüyorum,
Ağlayanlar gülemez.

Sana beni soranlara, onu unuttum demişsin,
Unutmuş olman bende ki ateşimi söndürmüyor.
Bana ait her konuyu, itinayla dinlemişsin,
Her ne düşünürsen düşün, sana hasretim dinmiyor.

Hala vakit geç değilken, ne olur bir daha düşün,

Önce insanı...........ANDIM
Herkesi kendim..SANDIM
Herkes var olsun amma
Ben kendimden USANDIM

Ben kendimden vazgeçtim
Senden geçemiyorum
Aklımı aldın benden
Bir şey seçemiyorum

Bu gönül ne dilesin

Mazlumu gözetmeli
Magdurdan söz etmeli
Eğriyi düzeltmeli

Böyle olan her kimse
Diyorum ki onu seç

Unutursan sen unut, ben nasıl unuturum,
Teselli verenim yok, kalbimi uyuturum,
Arıyorum her yerde, seni bir bulabilsem,
Sevgini bebek gibi, göğsümde büyütürüm.