Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bayramı bayram yapan, kazanılan zaferdir,
Bu benim bayramımdır, diyenler muzafferdir.

SOYUT BEDEN

Dünyan bittiği anda, yüce divan kurulur,
Kayda düşen ne varsa, birer birer sorulur,
Ruh hesap kıskacında, beden toprakta ulur,

Saygıyı kaybettik, sevgi kalmadı,
Vicdanı kaybettik, duygu kalmadı,
Ahreti unuttuk, kaygı kalmadı,
İnsanlık müzede, insan bekliyor.

Ecel gelince başa
Ne ağa der ne paşa
Hiç bir unvan yazılmaz
Kabre konan naaşa

İro roci buyê çar
Bê Xwedê kes nabê yar
Mirov mirovra nase
Çıma dıbın mera mâr

Bütün dostların varlığı
Giderir ben de darlığı
Büyük bir eksiklik olur
Kişide dost naçarlığı

Hayal meraka yol açar
Merak yol buldukça uçar
Hayalden yoksun kalanlar
Bu dünyada olur naçar

Sakın kimseyi incitme
Kendinden öteye itme
Nadan ile yola gitme
Ben de insanım diyorsan

Yaptığım her uyarı benim kendi nefsime
Nefsimden kaynaklanan bencilce hevesime
Hakikat çizgisinin dışına çıkıyorsam
Kimse kulak vermesin bu nadanın sesine

Af yetkisi sadece, mağdurlara aittir,
Kul hakları bu türden, hakları kapsamakta,
Her ceza alan kişi, biliniz ki nahittir,
Tüm insanlar eşittir, kullanılan her hakta.